บทที่ 41

ลูน่าเซราฟีนาหันกลับไปมองลูกชายแล้วถอนหายใจ

อายุยี่สิบแปด อัลฟ่าคิลเลียนสามารถจ้องกดดันคนทั้งห้องประชุมได้โดยไม่กะพริบตา แต่พอถูกจับไปยืนต่อหน้าผู้หญิงที่เขาชอบจริง ๆ ขึ้นมา จังหวะของเขากลับแย่พอ ๆ กับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

“จำเป็นด้วยหรือที่ต้องพูดแค่คำเดียวให้ฟังเหมือนเหตุฉุกเฉินของแพ็ก” นางถาม

อัลฟ่าคิ...